Ben Ayten'i bilirim, Ayten de beni.Ayten bir güldü, koklamaya kıyamadığım.Ayten bir türküydü, doya doya söyleyemediğim.Ben milyon kere sevdim Ayten'i.
Bir gün bir fırtına koptu ansızın,Ayten gitti, ardından ben kaldım.Gözlerimde bir damla yaş gibiydi aşk,Ben her gece penceremde Ayten'i aradım.