Mısraları Keşfet

Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar

Dünyanın bütün mendilleri kanıyor baksana

Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde

Oysaki seninle güzel olmak ne güzel şey

Ben Ayten'i bilirim, Ayten de beni.

Ayten bir güldü, koklamaya kıyamadığım.

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,

Denizler ortasında yelkensiz bıraktın,

Seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?

Nereden bileceksin!

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.

"O olmazsa yaşayamam" demeyeceksin.

Gitmişti makama arzuhal için,

"Bey" dedi, yutkundu, eğdi başını.

Sarı saçlarına deli gönlümü

Bağlamışım, çözülmüyor Mihriban!

Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun, etme.

Başka bir yâr, başka bir dosta meylediyorsun, etme.

Aşkın aldı benden beni,

Bana seni gerek seni.

Ben yürürüm yâne yâne,

Aşk boyadı beni kâne,

Dost dost diye nicesine sarıldım,

Benim sâdık yârim kara topraktır.

Ben giderim adım kalır,

Dostlar beni hatırlasın.

Uzun ince bir yoldayım,

Gidiyorum gündüz gece.

Bursa'da bir eski cami avlusu,

Küçük şadırvanda şakırdayan su;

Ne içindeyim zamanın,

Ne de büsbütün dışında;

Dönülmez akşamın ufkundayız. Vakit çok geç;

Bu son fasıldır ey ömrüm, nasıl geçersen geç!

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Sen, kaçan bir ürkek ceylansın dağda,

Ben, peşine düşmüş bir canavardım.

Gaiblerden bir ses geldi bu seher,

Dedi: Gezme durma, vakt erişti, gel!

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin

Bütün sürgünlüklerim bir bir bu sürgünün peşinden geldi

Mona Roza, siyah güller, ak güller;

Gülce'nin gülleri ve beyaz yatak.

Maviye

Maviye çalar gözlerin,

Seni, anlatabilmek seni.

İyi çocuklara, kahramanlara.

İstanbul'da, Boğaziçi'nde,

Bir garip Orhan Veli'yim;

Ağlasam sesimi duyar mısınız,

Mısralarımda;

İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı;

Önce hafiften bir rüzgâr esiyor;

Karlı kayın ormanında

Yürüyorum geceleyin.

Dörtnala gelip Uzak Asya'dan

Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan

Yaşamak şakaya gelmez,

Büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da

Hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,

Aysel gitme namussuz bir sis örtünmüş bıyıklarına

Gözlerin çakmak çakmak bu puslu havada

Gözlerin gözlerime değince

Felâketim olurdu ağlardım

Ben sana mecburum bilemezsin

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Memleket isterim

Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,

Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Bekle dedi gitti

Ben beklemedim, o da gelmedi.

Çiçeklerin umudu vardır,

Toprağın altından göğe uzanan.

Hâlbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta

Her şey naylondandı o kadar

Sımsıcak konuşurdun konuşunca

Uçak paronaları gibi darmadağın

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.

Yalnızlık, yaşamda bir an,

Hep yeniden başlayan..

Sana gitme demeyeceğim.

Üşüyorsun ceketimi al.

Sizin alınız al inandım

Morunuz mor inandım

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden

En uzun boynun bu senin dayanmaya boynun

Biliyorum sana giden yollar kapalı

Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni